Шуцемаў Кірыл (kiryl) wrote,
Шуцемаў Кірыл
kiryl

Дзе сіл узяць раздаць
Кавалкі сэрца проста,
І, як туман, растаць
У ранішняй расе,
Узьняцца да нябёс



А потым...
потым...
потым...
Праліцца там дажджом,
Дзе не бываў спрадвек.

І бегчы па траве,
Якая пад нагамі
Ляжыць, нібы дыван --
І мякка, і сьвяжо.
Прыгожыя лясы,
Рачулка прад вачамі
Ды той драўляны мост,
Што тут гніе даўно.

А як пяройдзеш мост --
Там вузенькая сьцежка,
Што льецца паміж дрэў
Да самага цямна.
Стамлюся, упаду
На мяккую падлогу
Ды сну сябе аддам
На месяц ці на два.
Tags: Вершы
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments